Home>nieuws>

Rob Scholte en de kunstenaarsmythe

Door |2020-04-26T17:17:14+02:0021 april 2020|Kunst, Kunstenaars|

Rob Scholte (1958) studeerde o.a. aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. In de jaren tachtig en negentig maakt hij furore in de roerige scene die later beschreven zou worden in Gimmick! Zijn werk kenmerkt zich door een postmodernistische aanpak rondom de thema's: media, geld en macht. Hij gaat daarbij te werk als een zeventiende eeuwse meester die samen met een groot aantal assistenten werken produceert rond soms banale onderwerpen in een hyperrealistische stijl en is tevens een mediapersoonlijkheid. Achterliggend stelt hij de kunstenaarsmythe aan de kaak van generaties kunstenaars voor hem die eenzaam op zolderkamertjes uiting gaven aan hun diepste innerlijke zielenroerselen in een steeds herhaalde stijl. Volgens Scholte is authenticiteit een illusie en is niets uniek.

De mythische wereld van “tijdreiziger” Gerti Bierenbroodspot

Door |2020-05-02T13:17:13+02:0015 maart 2020|Kunst, Kunstenaars|

Gerti Bierenbroodspot is naar eigen zeggen een "tijdreiziger" die uit op archeologische locaties verzamelde schetsen en rubbings, thuis in haar atelier in Amsterdam een mythische droomwereld vervaardigt die gestalte aanneemt in soms monumentale schilderijen en sculpturen. Wat drijft deze kunstenares en avonturier op leeftijd?

Klaas Gubbels: de wereld achter de koffiepot

Door |2020-02-12T11:56:17+01:0011 februari 2020|Kunst, Kunstenaars|

Sinds 1958 werkt Klaas Gubbels in een voormalig koetshuis in de bossen rondom Arnhem. Hij huurde het ooit voor 1 gulden in de maand van de boswachter en is er altijd gebleven. In 1978 tekende hij voor het eerst zijn koffiekan, of "koffieketel" zoals hij ze zelf graag noemt. Sindsdien heeft hij er duizenden uitgevoerd als tekening, schilderij, beeld of monument in de openbare ruimte. Van piepklein tot zes meter hoog. Soms schildert hij ze in twintig minuten, soms is hij er maanden mee bezig. Onvermoeibaar. Iedere dag gaat hij naar zijn atelier en werkt hij aan zijn schilderijen ook nu hij dik in de tachtig is. Het is een routine die hij met passie blijft volhouden tot het bittere einde.

Henk Peeters, organisator en woordvoerder van de Nul-beweging

Door |2020-02-10T21:05:54+01:0010 februari 2020|Kunst, Kunstenaars|

Henk Peeters (1925 - 2013) is vooral bekend geworden als een van de vier leden van de Nederlandse Nul-beweging (samen met Armando, Jan Henderikse en Jan Schoonhoven) en als de internationale woordvoerder en organisator die de Nul-beweging (1960 - 1965) in contact bracht met de internationale kunstenaars overal ter wereld die zich verbonden met de van oorsprong Duitse Zero groep. Onvermoeibaar was hij in de jaren zestig in de weer om tentoonstellingen te organiseren waar internationale Zero kunstenaars aan deelnamen die inmiddels vaak grote namen zijn zoals Yves Klein (Frankrijk), Piero Manzoni (Italie), Jayoi Kusama (Japan) en de oorspronkelijke Zero leden uit Duitsland:  Otto Piene, Ernst Mack en Günther Uecker.

Betekenis en achtergrond van de Nul-beweging

Door |2020-01-30T13:43:27+01:0030 januari 2020|Kunst|

Rond 1957 riepen twee Duitse kunstenaars, Heinz Mack en Otto Piene op tot een nieuwe vorm van kunst. Deze oproep zou de basis vormen voor de internationale Zero beweging en uitte zich eerst in een manifest en een tijdschrift en een groep zonder leider of hiërarchie (ook gerepresenteerd in de cirkel van een Nul). Rond 1960 sloot een aantal Nederlandse kunstenaars (Armando, Jan Henderikse, Henk Peetersen, Jan Schoonhoven en Herman de Vries) zich aan bij Zero en noemde zich voortaan “Nul”.

De identiteit van Hans Eijkelboom

Door |2020-01-25T18:29:39+01:0025 januari 2020|Kunst|

Hans Eijkelboom (1949) is een in Arnhem geboren beeldhouwer, conceptueel kunstenaar en bovenal fotograaf. Hij volgde opleidingen aan de academies van Den Bosch en Arnhem en was onderdeel van Ateliers '63 in Haarlem. Aardig detail: buiten zijn medeweten werd uitgeschreven bij Arnhem en aangemeld bij Ateliers '63 door het toenmalig hoofd Peter Struyken. Eijkelboom interesseert zich sterk voor identiteit. Als fotograaf boeit hem vooral het vermogen van de camera om patronen en verbanden bloot te leggen door het seriematige van het medium fotografie. Wellicht het meest bekend zijn zijn in moderne binnensteden gefotografeerde portretten waarin hij de relatie tussen het individu en de sociale wereld om hem heen becommentarieert.

Max Ernst: provocateur en surrealist

Door |2019-12-22T17:40:37+01:0022 december 2019|Kunstenaars|

Maximilian (Max) Ernst (1891-1976) is een van de mensen die mede aan de basis stonden van Dada en vooral het surrealisme in het interbellum. Hij werkte zowel als schilder als ook als beeldhouwer, collagist en experimenteel kunstenaar. Hij was gefascineerd door irrationaliteit, het onderbewuste en de bron van creativiteit. Door zijn oorspronkelijke kijk en houding van provocateur en vernieuwer was hij een spin in het web van tal van vernieuwende bewegingen in de moderne kunst en een inspiratiebron van veel beroemde twintigste eeuwse kunstenaars.

Gianantonio Abate en de Nieuwe Futuristen

Door |2019-12-20T16:30:05+01:0020 december 2019|Kunstenaars|

Gianantonio Abate (1954) is een Italiaanse kunstenaar die voor het eerst furore maakte in de vroege jaren tachtig met de Nieuwe Futuristen. In Nederland zou men Abate o.a. kunnen kennen van de groepstentoonstelling over het neofuturisme in het Groninger Museum “With the new futurist”, samengesteld door de zeer spraakmakende toenmalige museumdirecteur Frans Haks. Haks had er een groot talent voor om elke keer weer de juiste zenuw te raken om verwarring te zaaien in het artistieke polderlandschap.